به تازگی یک تیم تحقیقاتی از موسسه تکنولوژی در گرجستان موفق به ساخت یک حسگر جوهری چاپی آمونیاک که قابلیت ردیابی انفجاری را دارد شده اند. در فرآیند ساخت این حسگر نانو لوله های کربنی بر روی کاغذ و یا مواد شبیه کاغذ مانند پلاستیک های پلی اتیلنی چاپ می شود. جوهر این پرینتر محلولی شامل نانوذرات نقره است که در پرینتر در دمایی حدود 212 درجه فارنهایت جریان دارد. این جوهر سپس  تحت تاثیر امواج ابرصوتی با نام sonification قرار گرفته و لزجت آن تغییر می کند. این محلول سپس همگن شده و کارایی آن افزایش می یابد. پس از این فرآیند این جوهر به شکل یک سیلندر در ابعاد نانو در می آید.این سیلندر قطری در حدود یک بیلیونم متر دارد که معادل یک پنجاه هزارم قطر موی یک انسان است. در مرحله بعد این نانو لوله با یک روکش پلیمری رسانا پوشیده می شود که می تواند مشتقات آمونیاک از جمله مواد مخدر را جذب کند. همچنین می توان با تغییر روکش این نانولوله ها گازهای دیگر را نیز ردیابی نمود. این نانولوله ها می توانند بوسیله مدارهای RF و حتی آنتن ها شکل بگیرند و از این رو تولید آنها نیز بسیار کم هزینه است. این تکنولوژی به انرژی کمی برای راه اندازی نیاز دارد و می توان از باتری های کوچک و سلول های خورشیدی برای تامین انرژی آن استفاده نمود. در نسخه اولیه طرح این تیم تحقیقاتی آمده است که آنها قصد دارند نسخه بی سیم این تکنولوژی را در آینده تولید نمایند.